Πέμπτη, 21 Ιουλίου 2016

ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ ΤΗΣ ΕΠΙΤΥΧΙΑΣ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΤΑΚΤΗΡΙΕΣ ΝΟΜΙΚΗΣ ΑΘΗΝΩΝ




Το κλειδί της επιτυχίας στις Κατατακτήριες Νομικής Αθηνών
του Ελευθερίου Αθανασόπουλου, δικηγόρου, υπευθύνου σπουδών του Κέντρου Νομικής Κατάρτισης, Nomopolis
Κάθε χρόνο συρρέουν άνω των 200 υποψηφίων στις κατατακτήριες Νομικής Αθηνών με την ελπίδα να εισέλθουν στην πολυπόθητη σχολή των ονείρων τους, όντες συνειδητοποιημένοι πως η αποφοίτηση από αυτήν δεν πρόκειται να είναι περίπατος. Σε αυτό συμβάλλει και οι γενική πεποίθηση πως οι νομικές σπουδές παρέχουν πολλαπλές ευκαιρίες επαγγελματικής αποκατάστασης και πως η δικηγορία δεν είναι μονόδρομος. Δεν παύει άλλωστε να αποτελεί μια σχολή με κύρος που θέλουν πολλοί να τελειώσουν κι ας εξασκούν άλλο επάγγελμα (επιλέγεται πολύ ως δεύτερο πτυχίο από δημοσίους υπαλλήλους, στρατιωτικούς, αστυνομικούς, οικονομολόγους κ.α.)
Με αφορμή τα παραπάνω δίδω κάποιες συμβουλές με βάση την εμπειρία μου ως διδασκάλου σε τμήματα προετοιμασίας κατατακτηρίων και λοιπών νομικών εξετάσεων (δικαστών, άδειας δικηγόρων κ.α.), αλλά και ως συμβούλου νομικού επαγγελματικού προσανατολισμού του Nomopolis.
1. Χρόνος προετοιμασίας
Δεν αρκεί ο χρόνος προετοιμασίας των τριών-τεσσάρων μηνών που συνηθίζουν οι περισσότεροι, αρχίζοντας ουσιαστικά από το Σεπτέμβριο μέχρι τις εξετάσεις που διεξάγονται τέλη Δεκεμβρίου. Το χρονικό διάστημα αυτό είναι υπερβολικά μικρό και είναι άθλος η εμπέδωση συνολικής ύλης περίπου 2.000 σελίδων που εξετάζονται σχολαστικά. Επομένως, συστήνεται στους υποψηφίους να αρχίζουν την προετοιμασία τους από νωρίτερα, φοιτώντας αρχικά σε φροντιστήριο και ύστερα επαναλαμβάνοντας μόνοι τους την διδαχθείσα ύλη με τυχόν επίλυση αποριών που ανέκυψαν στην πορεία από τους καθηγητές που είχαν.
2. Εξεταστέα ύλη
Συστήνεται στους υποψηφίους για τη Νομική Αθηνών να διαβάζουν πάρα πολύ καλά τα προτεινόμενα εγχειρίδια (Γεωργιάδη, Γεν. Αρχές Αστικού/Μυλωνόπουλος 2 τόμοι, Γενικό Ποινικό/Παντελή, Συνταγματικό Δίκαιο), είτε είναι τα καλύτερα που κυκλοφορούν είτε όχι. Υπάρχει η κακή νοοτροπία σε ορισμένους καθηγητές που θέτουν τα θέματα να ρωτούν αυτούσια θέματα από το βιβλίο, αν και αυτό (ευτυχώς) δεν συμβαίνει πάντα. Στο Αστικό συστήνεται σε κάθε περίπτωση η πρακτική εφαρμογή της θεωρίας διαμέσου επιλύσεως πρακτικών ζητημάτων. Δεν είναι ένα οικείο αντικείμενο στον μη νομικό και αδυνατεί να το κατανοήσει χωρίς την επίλυση πρακτικών ζητημάτων.
3. Αναγκαιότητα φροντιστηριακού μαθήματος.
Το φροντιστηριακό μάθημα δεν είναι απολύτως αναγκαίο, αλλά βοηθάει αρκετά. Πρώτον, νομική μεθοδολογία δεν είναι κάτι που μαθαίνεται εύκολα σε ολίγους μήνες, ενώ κατά δεύτερο λόγο καλό είναι κάποιος να έχει μια καθοδήγηση, ακόμη και για ψυχολογικούς λόγους. Ωστόσο, αν κάποιος διαβάσει πολύ και χρησιμοποιήσει βοηθήματα που κυκλοφορούν στην αγορά, μπορεί να τα καταφέρει και μόνος του, εάν όμως ξεκινήσει προετοιμασία τουλάχιστον 6 μήνες νωρίτερα ( και χωρίς βέβαια να εργάζεται πλήρες ωράριο).
4. Η αναζήτηση κατάλληλου φροντιστηρίου
Υπάρχουν αρκετά φροντιστήρια στην αγορά που ασχολούνται με κατατακτήριες νομικής. Τα κριτήρια επιλογής του κατάλληλου φροντιστηρίου θα πρέπει να είναι τα εξής:
α) Ένα κόστος που μπορούμε να καλύψουμε (τι να το κάνουμε το καλύτερο αν δεν μπορούμε να το πληρώσουμε υπό τις παρούσες, δύσκολες οικονομικές συνθήκες)
β) Να είναι αποκλειστικά νομικό φροντιστήριο και όχι από αυτά που οργανώνουν τμήματα για παντός είδους εξετάσεις, διότι το αντικείμενο χρειάζεται ειδική εμπειρία που δεν βρίσκεις εύκολα σε φροντιστήρια-βιομηχανίες που κάνουν τα πάντα, συνήθως με καθηγητές που προσλαμβάνουν για περιστασιακή απασχόληση, χωρίς ιδιαίτερη εμπειρία στο αντικείμενο.
γ) Να έχει ολιγομελή τμήματα (όχι άνω των 15 ατόμων) και να παρέχει δυνατότητα διαρκούς επικοινωνίας με τον καθηγητή. Δεν έχει νόημα να πηγαίνει κάποιος απλά για να ακούει παραδόσεις σε πολυμελή τμήματα και να μην μπορεί να βρίσκει τον καθηγητή ατομικά όταν έχει απορίες.
δ) Μια επίσκεψη στα φροντιστήρια ώστε να πάρουν οι υποψήφιοι μια ζωντανή εικόνα του πως αντιμετωπίζεται ο υποψήφιος, ποια η οργάνωση του φροντιστηρίου, ποιοι οι χώροι διδασκαλίας κ.ο.κ.
ε) Καμία εμπιστοσύνη σε φήμες και ισχυρισμούς περί «μεγάλου ποσοστού επιτυχιών», καθότι κάποια φροντιστήρια ψεύδονται συστηματικά ως προς αυτό. Βλέπουμε να περιλαμβάνουν στους επιτυχόντες τους άτομα που φοίτησαν σε αυτούς και απέτυχαν αρκετές φορές στις εξετάσεις αφού παρακολούθησαν τμήματα σε αυτούς και τελικά πέτυχαν κάποια χρόνια μετά διαβάζοντας μόνοι τους. Άλλες φορές αναφέρουν αυθαίρετα ποσοστά επιτυχίας (π.χ. 7 στους 10) που δεν επαληθεύονται από πουθενά ως αληθή ή επαληθεύονται ως ψευδή.
Τέλος, δεν θα πρέπει να υπάρχει προσήλωση του ενδιαφερόμενου για κάποιο φροντιστήριο στο «ποσοστό επιτυχία του φροντιστηρίου» και κυρίως, διότι δεν είναι το φροντιστήριο αυτό στο οποίο πιστώνεται η επιτυχία κάπου υποψηφίου, αλλά η προσπάθεια και η ικανότητα του ίδιου. Υπάρχουν περισσότερο και λιγότερο ικανοί, όπως και υποψήφιοι που δούλεψαν αρκετά και άλλοι που δεν δούλεψαν. Το φροντιστήριο δεν μπορεί να προσφέρει πολλά σε αυτόν που έχει μια αδυναμία κατανόησης και χρειάζεται πάρα πολύ διάβασμα, ούτε σε αυτόν ο οποίος έχει ικανότητες αλλά δεν δουλεύει πολύ ατομικά για να εμπεδώσει την εξεταστέα ύλη. Αυτά είναι αυτονόητα σε όλους, νομίζω, και δεν υπάρχουν μαγικές συνταγές του φροντιστηρίου.
ζ) Να μην πιστέψουν σε καμία περίπτωση σε φήμες (ιδίως παλαιών) φροντιστηρίων ότι έχουν «γνωριμίες» στο πανεπιστήμιο και ότι έχουν πηγές που τους διαρρέουν τα θέματα. Αυτό δεν ισχύει σε καμία περίπτωση και το επιβεβαιώνω από την προσωπική μου επαφή με το πανεπιστημιακό περιβάλλον. Οι πανεπιστημιακοί δεν βλέπουν ποτέ με καλό μάτι τα νομικά φροντιστήρια, ενώ σκόπιμα αποφεύγουν τις επαφές με αυτά, διότι πολλές φορές είναι μέλη σε επιτροπές εξετάσεων (πχ. δικαστών, ειρηνοδικών) και δεν θέλουν να τους αποδοθεί ότι ευνοούν υποψηφίους συγκεκριμένου φροντιστηρίου ή ότι διαρρέουν θέματα.