Τετάρτη, 22 Φεβρουαρίου 2017

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΚΑΤΑΤΑΚΤΗΡΙΩΝ ΝΟΜΙΚΗΣ ΑΘΗΝΩΝ 2016-2017

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΕΠΙΤΥΧΟΝΤΩΝ ΚΑΤΑΤΑΚΤΗΡΙΩΝ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ 2016-2017

 
 
 
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΕΠΙΤΥΧΟΝΤΩΝ  ΚΑΤΑΤΑΚΤΗΡΙΩΝ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ 2016-2017

Α/Α Επώνυμο Όνομα Πατρώνυμο Μ.Ο. Γενικ. Αρχές Αστικού Δικαίου Μ.Ο. Συνταγματικού Δικαίου Μ.Ο. Γενικού Ποινικού Δικαίου ΣΥΝΟΛΟ
1 Αθανασιάδη Μαρία Γεώργιος 15 13 20 48
2 Δαρσινού Χριστιάννα Παύλος 17 10,5 20 47,5
3 Τσιριγώτη Ευαγγελία Παναγιώτης 14,5 12 20 46,5
4 Μαντζουράνης Παύλος Παναγιώτης 15,5 13,5 17 46
5 Μπαλάσκας Κωνσταντίνος-Άγγελος Ανδρέας 17,5 16,5 12 46
6 Περισυνάκης Γεώργιος Κωνσταντίνος 18 10,5 17 45,5
7 Τριανταφύλλου Αικατερίνη Ανδρέας 14 13,5 18 45,5
8 Κακλαμάνη Αθηνά Ιωάννης 17,5 12,5 15 45
9 Δομοζοπούλου Αλεξάνδρα Νικόλαος 14 12,5 18 44,5
10 Μουρτης Σωτήριος Κωνσταντίνος 17 15,5 12 44,5
11 Τόμπρα Σοφία Ανδρέας 15 11,5 18 44,5
12 Αναγνωστόπουλος Σωτήριος Γεώργιος 11,5 16,5 16 44
13 Πανάκη Στεφανία Κωνσταντίνος 16 10 18 44
14 Παπαμιχαήλ Ελευθερία Σωτήριος 16 11,5 16 43,5
15 Καποδίστρια Αναστασία Κωνσταντίνος 14,5 11,5 17 43
16 Ρούλιας-Βερδέσης Βασίλειος Ιωάννης 14,5 10,5 18 43
17 Ξένου Χάρις Γεώργιος 17 11,5 14 42,5
18 Φρούντζος Χρήστος Βασίλειος 13 12 17 42
19 Αλγκινγ Παναγιώτης-Κάρολος Γιαν-Πήτερ-Σιγκβαρτ 14 10,5 17 41,5
20 Αλεξανδρής Νεοκλής Βασίλειος 17 11,5 13 41,5
21 Βαρελάς Κωνσταντίνος Δημήτριος 13 12,5 16 41,5
22 Γεωργοπούλου Αλεξάνδρα Νικόλαος 14 13,5 14 41,5
23 Γιαννέας Χρήστος Αναστάσιος 15 10,5 16 41,5
24 Λούβαρης Αθανάσιος Στυλιανός 15 15,5 11 41,5
25 Σπίνος Δημήτριος Νικόλαος 14 10,5 17 41,5
26 Τερεζάκη Ελένη Χρήστος 14,5 10 17 41,5
27 Χαραλαμπάκης Παναγιώτης Σταύρος 13,5 10 18 41,5
28 Ιωάννου Αθανάσιος Πέτρος 15,5 15,5 10 41
29 Λιάσκος Δημήτριος Άγγελος 15,5 13,5 12 41
30 Ανδρέου Βασίλειος Δημήτριος 13 10,5 17 40,5
31 Γαλάνη Ελευθερία Ιωάννης 12 12,5 16 40,5
32 Παναγιωτόπουλος Γεώργιος Κωνσταντίνος 12,5 12 16 40,5
33 Κιλιμτζίδης Θεόδωρος-Ιωακείμ Ιωάννης 14 12,5 13 39,5
34 Παπασπύρου Νεφέλη-Ελένη Παναγιώτης 14 10 15 39
35 Χανή Σοφία Μιχαήλ 13 12 14 39
36 Μαργαρίτη Όλγα Σωτήριος 15,5 11 12 38,5
37 Μήτση Θεοδώρα Παντελής 13 15,5 10 38,5
38 Μοντεσάντου Αγγελική Νικόλαος 14 10,5 14 38,5
39 Μυλωνόπουλος Παναγιώτης Γεώργιος 14,5 14 10 38,5
40 Δαρεμά Αικατερίνη Αναστάσιος 13,5 13,5 11 38
41 Πέττα Μαρία-Νεκταρία Νικόλαος 15 10 13 38
42 Καράμπαμπας Αλέξανδρος Ιωάννης 12,5 14 11 37,5
43 Ευφραιμίδη Αφροδίτη Γεώργιος 12,5 12,5 12 37
44 Καρναχωρίτης Θεόδωρος Άγγελος 10,5 12,5 14 37
45 Κατσούλα Ιωάννα Παναγιώτης 12,5 10,5 14 37
46 Πανταζοπούλου Παναγιώτα Μηνάς 15 10 12 37
47 Βικάτος Μιχαήλ Γεράσιμος 12 13,5 11 36,5
48 Ξανάλατος Νικόλαος Δημήτριος 13,5 11 12 36,5
49 Καραλάζος Τριαντάφυλλος Λάζαρος 12,5 11,5 12 36
50 Νταγκουνάκης Μιχαήλ Νικόλαος 13,5 11,5 11 36
51 Πλακίδης Ιωάννης-Ιάσων Νικόλαος 14 12 10 36
52 Σουρλή Γαρυφαλλιά-Ιωάννα Χαράλαμπος 14,5 10,5 11 36
53 Δημητριάδη Σοφία Ανδρέας 11,5 13 11 35,5
54 Κολοβός Κωνσταντίνος Γεώργιος 14,5 10 11 35,5
55 Γούση Ευαγγελία Παύλος 12,5 12,5 10 35
56 Κωνσταντίνου Αναστάσιος Κωνσταντίνος 12,5 10,5 12 35
57 Μακρής Θεόδωρος Βασίλειος 10,5 13,5 11 35
58 Μασμανίδης Ιορδάνης Χρήστος 12,5 10,5 12 35
59 Κοντογιαννίδης Αλέξανδρος Ιωάννης 11,5 10,5 11 33
60 Δανιήλ Ιωάννης Γεώργιος 10 10,5 12 32,5
61 Μωρογιάννη Αναστασία Γεώργιος 10,5 11,5 10 32
 
Επισημαίνεται ότι θα ακολουθήσει νέα ανακοίνωση για τις ημερομηνίες εγγραφής.
Τα αποτελέσματα όλων των υποψηφίων έχουν αναρτηθεί στον πίνακα ανακοινώσεων, Ακαδημίας 45, ισόγειο.
 
ΑΠΟ  ΤΗ    ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΤΗΣ ΣΧΟΛΗΣ

Πηγή: http://www.law.uoa.gr/proboli-anakoinwshs/anakoinwsh-epityxontwn-katatakthriwn-e3etasewn-2016-2017.html

Πέμπτη, 16 Φεβρουαρίου 2017

ΘΕΜΑΤΑ ΚΛΗΡΩΘΕΝΤΑ ΚΑΙ ΑΚΛΗΡΩΤΑ ΦΑΚΕΛΩΝ ΕΣΔΔΑ 13-22/02/2017 (25ος ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΟΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ)

ΘΕΜΑΤΑ ΦΑΚΕΛΟΥ ΕΣΔΔΑ 13/2/2017

(ΚΛΗΡΩΘΕΝ)

Θέμα 2ο
1. Ποιο είναι το περιεχόμενο του δικαιώματος χρηστής διοίκησης, όπως κατοχυρώνεται στον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης;
2. Πως μπορεί να συμβάλλει η Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση στην πραγμάτωση του δικαιώματος χρηστής διοίκησης; Αναφέρατε τρεις σχετικές δράσεις ή υποδομές σε λειτουργία ή σε σχεδιασμό στην Ελλάδα και τεκμηριώστε τη συνεισφορά τους.
3. Με ποιο τρόπο οι δραστηριοποιούμενοι του εξωτερικού εμπορίου μπορούν να επικαλεστούν το δικαίωμα χρηστής διοίκησης στο πλαίσιο της Οδηγίας 2006/123/ΕΚ σχετικά με τις υπηρεσίες στην εσωτερική αγορά;

(ΑΚΛΗΡΩΤΟ)
Θέμα 3ο
1. Τεκμηριώσατε τη σχέση του δικαιώματος χρηστής διοίκησης με το θεσμό του Συνηγόρου του Πολίτη.
2. Ποιες δράσεις Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης θα προτείνατε κατά προτεραιότητα για την πραγμάτωση του δικαιώματος χρηστής διοίκησης; Αναφέρατε τουλάχιστον τρεις δράσεις και τις σχετικές με αυτές υποδομές, τεκμηριώνοντας τη συνεισφορά τους.
3. Η μη εκπλήρωση των οικονομικών υποχρεώσεων του Ελληνικού Δημοσίου απέναντι σε πολίτες, εργαζόμενους και επιχειρήσεις αποτελεί παραβίαση του δικαιώματος χρηστής διοίκησης και γιατί;

(ΑΚΛΗΡΩΤΟ)
Θέμα 1ο
1. Κατοχυρώνεται το δικαίωμα χρηστής διοίκησης στην ελληνική νομοθεσία και νομολογία και με ποιο τρόπο;
2. Η σημασία του δικαιώματος χρηστής διοίκησης στο χώρο της τοπικής αυτοδιοίκησης.
3. Πως τα συστήματα της ΔΙΑΥΓΕΙΑΣ (www.diavgeia.gov.gr) της ΑΝΟΙΚΤΗΣ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ (www.opengov.gr) και των ΑΝΟΙΚΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ (www.data.gov.gr) συμβάλλουν στην πραγμάτωση του δικαιώματος χρηστής διοίκησης;



ΘΕΜΑΤΑ ΦΑΚΕΛΟΥ ΕΣΔΔΑ 14/2/2017

(ΚΛΗΡΩΘΕΝ)
Θέμα 3ο
1. Συνιστά η υπερβολική φορολόγηση της περιουσίας των Ελλήνων πολιτών αναγκαστική απαλλοτροίωση της ιδιοκτησίας και, αν ναι, κατά πόσο συμβιβάζεται με το Σύνταγμα και την ΕΣΔΑ;
2. Πως ασκείται ο έλεγχος των δημοσίων δαπανών από το Ελεγκτικό Συνέδριο;
3. Πού οφείλεται η υψηλή φοροδιαφυγή στην Ελλάδα;

(ΑΚΛΗΡΩΤΟ)
Θέμα 2ο
1. Πως συμβιβάζεται η θεσμοθέτηση της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων με την αποστέρηση από το Κράτος μίας από τις πλέον βασικές του αρμοδιότητες;
2. Με βάση τα στατιστικά στοιχεία διαπιστώνεται ότι υφίσταται μία έντονη και διαχρονική ανισοκατανομή των φορολογικών βαρών. Που οφείλεται αυτή και πως μπορεί να αντιμετωπιστεί;
3. Πως αξιολογείτε το πρόσφατο μέτρο της χρήσης του "πλαστικού χρήματος" για τη θεμελίωση του αφορολόγητου και την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής;

(ΑΚΛΗΡΩΤΟ)
Θέμα 1ο
1. Ποιους σκοπούς εξυπηρετεί η θεσμοθέτηση τςη Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων ως Ανεξάρτητη Αρχής;
2. Πως η Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση μπορεί να συμβάλλει στη δίκαιη και αποτελεσματική Φορολογική Διοίκηση;
3. Από ποια όργανα και με ποιες διαδικασίες γίνεται η παρακολούθηση της εκτέλεσης του Προϋπολογισμού του Κράτους;



ΘΕΜΑΤΑ ΦΑΚΕΛΟΥ ΕΣΔΔΑ 15/2/2017

(ΚΛΗΡΩΘΕΝ)

Θέμα 2ο
1. Ποιοι είναι οι θεσμικοί μηχανισμοί της πολιτικής για την ισότητα των φύλων στην Ελλάδα;
2. Ποιοι παράγοντες επηρεάζουν την ανισότητα των αμοιβών και την ανεργία των δύο φύλων στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα;
3. Πως διαμορφώνεται η αντιπροσώπευση των γυναικών στο πολιτικό σύστημα λήψης αποφάσεων σε υπερεθνικό, εθνικό και περιφερειακό/τοπικό επίπεδο;

(ΑΚΛΗΡΩΤΟ)

Θέμα 3ο
1. Πως κατοχυρώνεται η αρχή της ισότητας των δύο φύλων στην ευρωπαϊκή νομοθεσία;
2. Ποιες είναι οι ευρωπαϊκές πολιτικές που ακολουθούνται για την εξάλειψη της ανισότητας των δύο φύλων;
3. Ποιες είναι οι συνέπειες της κρίσης στην Ελλάδα στο πεδίο της απασχόλησης και των αμοιβών των γυναικών;


(ΑΚΛΗΡΩΤΟ)
Θέμα 1ο
1. Πως κατοχυρώνεται νομικά η αρχή της ισότητας των δύο φύλων στην Ελλάδα;
2. Σε ποια έκταση οι εθνικές πολιτικές εξάλειψης της ανισότητας των φύλων που έχουν ακολουθηθεί ως τώρα ήταν επιτυχείς;
3. Για ποιους λόγους μειώνεται η ποσοστιαία συμμετοχή των γυναικών στα όργανα διοίκησης των επιχειρήσεων όσο μεγαλώνει η επιχείρηση;


ΘΕΜΑΤΑ ΦΑΚΕΛΛΟΥ ΕΣΔΔΑ 16/02/2017

(ΚΛΗΡΩΘΕΝ)

Θέμα 2ο
1. Οι οικοκεντρικές προσεγγίσεις στην ανάπτυξη.
2. Ποιες είναι οι στρατηγικές προτεραιότητες της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την ανάπτυξη και το περιβάλλον;
3. Προτάσεις για την καλύτερη ένταξη της διάστασης της προστασίας του περιβάλλοντος στην αναπτυξιακή πολιτική της Ελλάδας.

(ΑΚΛΗΡΩΤΟ)
Θέμα 1ο
1. Πως νοείται θεσμικά η προστασία όλων των πεδίων της έννοιας του περιβάλλοντος στην ελληνική νομοθεσία;
2. Κατοχυρώνεται θεσμικά η προστασία όλων των πεδίων της έννοιας του περιβάλλοντος στην ελληνική νομοθεσία;
3. Προτάσεις γαι την ενημέρωση/ευαισθητοποίηση σχετικά με την αλληλεξάρτηση ανθρώπινων και μη ανθρώπινων όντων.

(ΑΚΛΗΡΩΤΟ)
Θέμα 3ο
1. Σύγχρονοι προβληματισμοί για την περιβαλλοντική ηθική.
2. Ο ρόλος της εκπαίδευσης στην προαγωγή της περιβαλλοντικής ηθικής.
3. Κοινωνικά κινήματα για την προστασία του περιβάλλοντος και την περιβαλλοντική ηθική: εξέλιξη και προοπτικές.


ΘΕΜΑΤΑ ΦΑΚΕΛΟΥ ΕΣΔΔΑ 17/02/2017

(ΚΛΗΡΩΘΕΝ)

Θέμα 3ο
1. Σχολιάσατε την εξέλιξη της ανεργίας ως προς τις επιμέρους ηλικιακές κατηγορίες κατα την περίοδο της κρίσης 2009-2016.
2. Ποιες ειναι οι αλλαγές που συντελούνται στην Ελλάδα σχετικά με την καταγγελία των συμβάσεων εργασίας κατα την περίοδο της κρίσης 2009-2016;
3. Τι ειναι επισφαλής εργασία και ποια ειναι τα μέτρα ενίσχυσης της κατα την περίοδο της κρίσης 2009-2016;

(ΑΚΛΗΡΩΤΟ)

Θεμα 1ο
1. Ποια ειναι η επίδραση των αλλαγών στο σύστημα των συλλογικών διαπραγματεύσεων στην εξέλιξη των μισθών κατα την περίοδο;
2. Ποια ειναι η συμβολή της ευελιξίας της εργασίας στην εξέλιξη των δεικτών της παραγωγικότητας στην ελληνική οικονομία;
3 τι γνωρίζετε για το φαινόμενο της αδήλωτης και της ανασφάλιστης εργασίας και ποια μέτρα ελήφθησαν για την αντιμετώπιση της κατα τη τελευταία πενταετία; Αποτιμήσατε την αποτελεσματικότητα της.

(ΑΚΛΗΡΩΤΟ)
Θεμα 2ο
1. Σχολιάσατε την εξέλιξη της ανεργίας στην Ελλαδα ως το μορφωτικό επίπεδο κατα την τελευταία 15ετια.
2. Ποια ειναι η έννοια της εργασιακής ανασφάλειας και πως αυτη αποτυπώνεται στην Ελλαδα και στο διεθνή χώρο; Σχολιάσατε την ανάπτυξη του φαινομένου.
3. Ποια ειναι τα βασικά συμπεράσματα απο την εξέλιξη των μορφών των νέων θέσεων εργασίας κατα τη περίοδο της κρίσης 2009-2016;



ΘΕΜΑΤΑ ΦΑΚΕΛΛΟΥ ΕΣΔΔΑ 18/02/2017

(ΚΛΗΡΩΘΕΝ)

Θέμα 1ο
1. Η επιρροή της πρόσφατης διακυβέρνησης Ερντογάν στις σχέσεις Ελλάδας - Τουρκίας.
2. Αξιολογείτε την ελληνική εξωτερική πολιτική ως προς το όνομα της ΠΓΔΜ (Fyrom).
3. Σχολιάστε την ενεργειακή πολιτική της Ελλάδας απέναντι στη Ρωσία και το Αζερμπαιτζάν.

(ΑΚΛΗΡΩΤΟ)
Θέμα 2ο
1. Η επιρροή της πρόσφατης διακυβέρνησης Ερντογάν στις σχέσεις Ευρωπαϊκής Ένωσης - Τουρκίας.
2. Αξιολογείστε την ελληνική εξωτερική πολιτική ως προς τις σχέσεις Ελλάδας - Αλβανίας.
3. Δυσχεραίνεται ή διευκολύνεται η επίλυση του κυπριακού μετά την αποκάλυψη των ενεργειακών κοιτασμάτων στην κυπριακή αποκλειστική οικονομική ζώνη (ΑΟΖ);

(ΑΚΛΗΡΩΤΟ)
Θέμα 3ο
1. Η διάσταση μεταξύ ρητορείας και άσκησης πολιτικής στην Ελλάδα και στην Τουρκία, όσον αφορά τις μεταξύ τους σχέσεις.
2. Σε ποια/ες σχολή/ές σκέψης θα εντάσσατε τη σύγχρονη ελληνική εξωτερική πολιτική;
3. Πως επηρεάζεται η ελληνική εξωτερική πολιτική από τις πρόσφατες εξελίξεις των σχέσεων Τουρκίας και Ισραήλ;


ΘΕΜΑΤΑ ΦΑΚΕΛΟΥ ΕΣΔΔΑ 20/02/2017

(ΚΛΗΡΩΘΕΝ)

θέμα 1ο
1. Οι δημόσιες δαπάνες για την υγεία συνιστούν επένδυση για την αναπαραγωγή της κοινωνίας: με βάση αυτή την υπόθεση σε ποιο βαθμό είναι η επίδραση της κρίσης στο χώρο της κοινωνικής ασφάλισης όσον αφορά την υγεία, απειλή για την υγεία του πληθυσμού και την κοινωνική συνοχή, αλλά και επιτείνει την κρίση του ελληνικού πολιτικού συστήματος που θα κριθεί να την αντιμετωπίσει;
2. Σε ποιο βαθμό θεωρείτε ότι η SWOT ανάλυση της θεσμικής στρατηγικής υγείας (ΕΣΠΑ 2014-2020) καλύπτει όλες τις διαστάσεις οργάνωσης, διοίκησης και λειτουργίας του τομέα υγείας;
3. Σε τι αποσκοπούν οι μεταρρυθμίσεις στην υγειονομική περίθαλψη στις χώρες της ΕΕ την τελευταία 20ετία; Πως διαμορφώνεται ο ρόλος του κράτους και της αγοράς στα σύγχρονα συστήματα υγείας;

(ΑΚΛΗΡΩΤΟ)
θέμα 2ο
1. Σύμφωνα με τις ευρωπαϊκές πολιτικές στον τομέα της υγείας, ποιες στρατηγικές θα μπορούσαν να εφαρμοστούν με σκοπό τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας, αποδοτικότητας, ποιότητας και βιωσιμότητας των συστημάτων υγείας;
2. Σε ποιο βαθμό ευθυγραμμίζεται η SWOT ανάλυση εθνικής στρατηγικής υγείας (ΕΣΠΑ 2014-2020) με τους πυλώνες αυτής;
3. Ποιες ιδιαιτερότητες του ελληνικού εθνικού συστήματος υγείας (ΕΣΥ) ως προς την διάθεση των δαπανών υγείας και σε τι διαφέρει από τα ΕΣΥ άλλων χωρών της ΕΕ;

(ΑΚΛΗΡΩΤΟ)

θέμα 3ο
1. Επισημάνετε τις βασικές διαφοροποιήσεις ανάμεσα στα συστήματα περίθαλψης τύπου ΕΣΥ και τα συστήματα τύπου ΚΑΥ (κοινωνική ασφάλιση υγείας);
2. Σχολιάστε το μέτρο των ομοειδών διαγνωστικών ομάδων (DRGS) στην υγειονομική περίθαλψη. Σε τι διαφέρει η εφαρμογή του σε διάφορα συστήματα υγείας;
3. Πως αξιολογούνται οι θεσμικές μεταρρυθμίσεις στο χώρο της υγείας στο πλαίσιο των μνημονιακών δεσμεύσεων που ψήφισαν το 2014 (Ν. 4238/2014); Ποια αναγνωρίζονται ως κύρια προβλήματα του ελληνικού ΕΣΥ μετά τις πλέον πρόσφατες μεταρρυθμίσεις;


ΘΕΜΑΤΑ ΦΑΚΕΛΟΥ ΕΣΔΔΑ 21/02/2017

(ΚΛΗΡΩΘΕΝ)

Θέμα 2ο
1. Σε ποιο βαθμό ευθυγραμμίζεται η ανάλυση της υφιστάμενης κατάστασης (SWOT ανάλυση) με τους πυλώνες του Σχεδίου Δράσης 2014-2016;
2. Ποια είναι η σημασία της ενοποιημένης διακυβέρνησης στην εύρυθμη λειτουργία της δημόσιας διοίκησης;
3. Ποιος είναι ο ρόλος των ενεργών πολιτών στην εδραίωση της διαφάνειας και της αμεροληψίας στη δημόσια διοίκηση;

(ΑΚΛΗΡΩΤΟ)
Θέμα 1ο
1. Πραγματοποιήστε μία ανάλυση SWOT (Ανάλυση Ισχυρών Σημείων, Σημείων προς βελτίωση, Ευκαιριών και Απειλών) της ελληνικής δημόσιας διοίκησης.
2. Σε ποιο βαθμό οι προτάσεις του Συνηγόρου του Πολίτη για τη βελτίωση -απλούστευση των διοικητικών διαδικασιών ευθυγραμμίζονται με τους πυλώνες του Σχεδίου Δράσης 2014-2016;
3. Πως ορίζονται και πως μετρούνται οι όροι "αποτελεσματικότητα" και "αποδοτικότητα" στην παροχή υπηρεσιών της δημόσιας διοίκησης;

(ΑΚΛΗΡΩΤΟ)
Θέμα 3ο
1. Ποιες παρεμβάσεις του Σχεδίου Δράσης 2014-2016, θεωρείται ότι συνεισφέρουν στη διασφάλιση της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών που προσφέρει η ελληνική δημόσια διοίκηση σήμερα; Σχολιάστε τις τρεις πιο σημαντικές παρεμβάσεις.
2. Ποιες είναι οι προϋποθέσεις για την επιτυχία των μεταρρυθμίσεων στη δημόσια διοίκηση της Ελλάδας, όπως αποτυπώνονται σε διεθνή κείμενα;
3. Ποιος είναι ο ρόλος της πολιτικής ανθρώπινου δυναμικού στις προσπάθειες εκσυγχρονισμού και βελτίωσης της δημόσιας διοιήκησης;


ΘΕΜΑΤΑ ΦΑΚΕΛΟΥ ΕΣΔΔΑ 22/02/2017

(ΚΛΗΡΩΘΕΝ)

ΘΈΜΑ 1ο
1. Ενωσιακή νησιωτική πολιτική: Αναφέρατε στόχους και μέσα επίτευξης.
2. Θεωρείτε σκόπιμη τη δημοσιονομική διαφοροποίηση: α) μεταξύ της ηπειρωτικής χώρας και των νησιών και β) των νησιών μεταξύ τους; Ποια κριτήρια διαφοροποίησης θα προτείνατε όσον αφορά τον συντελεστή ΦΠΑ;
3. Πως οι Τεχνολογίες Πληροφορικής και Επικοινωνιών (ΤΠΕ) μπορούν να ενισχύσουν τα πλεονεκτήματα των ελληνικών νησιών και να συμβάλουν στην αντιμετώπιση των μειονεκτημάτων τους;

(ΑΚΛΗΡΩΤΟ)
Θέμα 2ο
1. Ποια είναι τα χαρακτηριστικά της νησιωτικότητας στην Ελλάδα συγκριτικά με τα αντίστοιχα στην Ευρωπαϊκή Ένωση;
2. Περιγράψτε την αμφίδρομη σχέση νησιωτικότητας και Στρατηγικής Έξυπνης Εξειδίκευσης με απώτερο σκοπό τη βιώσιμη ανάπτυξη των ελληνικών νησιών.
3. Πως η μείωση του ΦΠΑ στα νησιά και η επίδρασή της στους κλάδους οικονομικής δραστηριότητας αντισταθμίζει τα μειονεκτήματα που οφείλονται στα ιδιαίτερα γεωγραφικά τους χαρακτηριστικά.

(ΑΚΛΗΡΩΤΟ)

Θέμα 3ο
1. Εθνικό και ενωσιακό νομικό πλαίσιο νησιωτικότητας: Θεωρείτε ότι η ενίσχυση των νησιωτικών περιοχών αποτελεί από την αρχή της ισότητας και πως την αιτιολογείτε;
2. Ο νόμος 3852/2010 προβλέπει την ίδρυση ερευνητικού ινστιτούτου νησιωτικής πολιτικής. Πως θα εξειδικεύατε τους στόχους του ορίζοντας σχετικές δράσεις;
3. Πως μπορούν οι εφαρμογές της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης να συμβάλλουν στην ανάπτυξη του ελληνικού νησιωτικού χώρου; Αναφέρατε κατευθύνσεις και παραδείγματα.


Πηγή: http://www.ekdd.gr/

Τετάρτη, 15 Φεβρουαρίου 2017

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΚΑΤΑΤΑΚΤΗΡΙΩΝ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΝΟΜΙΚΗΣ 2016-2017

Από φέτος το μπλογκ μου θα φιλοξενήσει και τις κατατακτήριες του Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης του ΕΚΠΑ (Πολιτικό της Νομικής για τους παλαιότερους).

Θα αρχίσω λοιπόν να μαζεύω υλικό και σημειώσεις για να τα αναρτήσω ελεύθερα στο ίντερνετ όπως πάντα... το ίδιο θα κάνω και με δύο ακόμα σχολές οικονομικής και λογιστικής κατεύθυνσης.

Σας ευχαριστώ που με παρακολουθείτε!!

 Αποτελέσματα κατατακτήριων Πολιτικής Επιστήμης & Δημόσιας Διοίκησης ΕΚΠΑ 2016-2017

ΕΠΙΤΥΧΟΝΤΕΣ ΚΑΤΑΤΑΚΤΗΡΙΩΝ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ
ΑΚ. ΕΤΟΥΣ 2016-2017 & ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΕΣ ΕΓΓΡΑΦΗΣ

Α/Α ΕΠΩΝΥΜΟ ΟΝΟΜΑ ΑΘΡΟΙΣΜΑ 3 ΜΑΘΗΜΑΤΩΝ
1 ΚΟΡΔΑΛΗΣ ΜΙΧΑΛΗΣ 52
2 ΔΗΜΟΥΛΙΑΣ ΠΑΡΙΣ 49,5
3 ΤΖΕΡΤΖΕΜΕΛΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ 44
4 ΜΑΛΛΗΣ ΓΑΒΡΙΗΛ 43
5 ΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ 42,5
6 ΡΕΤΑΛΗΣ ΜΙΧΑΗΛ 42
7 ΣΑΜΑΑ ΡΟΤΖΕΡ 42
8 ΓΚΟΥΖΟΥΝΑΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝ 41
9 ΚΑΛΑΪΤΖΗΣ ΕΥΣΤΡΑΤΙΟΣ 40,5
10 ΕΥΓΕΝΙΔΗ ΕΥΑΝΘΙΑ 39,5
11 ΚΑΡΛΑΤΗΡΑ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ 36,5
12 ΤΣΕΚΟΥΡΑ ΜΑΡΙΑ 36
13 ΚΥΡΑΝΝΑΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ 33,5


ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΕΣ ΕΓΓΡΑΦΗΣ ΕΠΙΤΥΧΟΝΤΩΝ
Ανακοινώνεται ότι οι επιτυχόντες των κατατακτηρίων εξετάσεων ακ. έτους 2016-2017 μπορούν να προσέλθουν για την εγγραφή τους τις κάτωθι ημερομηνίες:
Δευτέρα 13/2
Τετάρτη 15/2
Δευτέρα 20/2
και ώρα 10.00 – 13.00, στη Γραμματεία του Τμήματος (Θεμιστοκλέους 6, 1ος όροφος, κα Γ. Αστρακά, τηλ.: 210 3688917).
Απαραίτητα δικαιολογητικά: Φωτοτυπία αστυνομικής ταυτότητας.
 
 
Από την Γραμματεία του Τμήματος Π.Ε.Δ.Δ.

Κυριακή, 29 Ιανουαρίου 2017

ΘΕΜΑΤΑ ΦΑΚΕΛΟΥ Β ΣΤΑΔΙΟΥ 24ου ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΟΥ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ ΕΣΔΔΑ (2015)


Στον παρακάτω σύνδεσμο μπορείτε να βρείτε τα θέματα φακέλου Β σταδίου του 24ου Εισαγωγικού Διαγωνισμού 2015 που διεξήχθηκε τον Φλεβάρη του 2016:


ΦΑΚΕΛΟΣ ΕΣΔΔΑ 2015 (πατήστε ΕΔΩ) για το pdf

 

Ερωτήσεις (κατά προσέγγιση) στην συνέντευξη Β σταδίου 2015: (όπως θα δείτε έχουν να κάνουν είτε με τον φάκελο, είτε με επικαιρότητα, είτε τελείως άσχετες):


1.  Συνέπειες πιθανού brexit.

2. Γιατί πιστεύετε ότι δεν κυκλοφορεί πολύ το 500 ευρω;

3. Αν ήσασταν προϊστάμενος μιας υπηρεσίας που διοργάνωνε πολιτιστικά δρώμενα στην Σαμοθράκη και σας πρότειναν να γίνει μια αναπαράσταση ενός αρχαίου δρώμενου, που θα περιλάμβανε θυσία ζώου, θα το δεχόσασταν;

4. Πολιτιστικές βιομηχανίες και οικιστική ανάπτυξη.  

5. αλλάζατε στα μουσεία τις ετικέτες κ τις αποδίδατε με κομικς το τι θα έγραφαν οι διάλογοι και τι θα επιλέγατε;

6. Θα δουλεύατε σε εργοστάσιο παραγωγής κ τυποποίησης "πατσά";

7.  Πιστεύετε οτι τα κέρδη απο τον τζόγο θα έπρεπε να επενδύονται σε πολιτιστικές δράσεις;

8. Αν είσασταν μηχανοδηγός σε ένα τρένο και μπροστά σας είχατε μία διασταύρωση με δύο διαδρομές, πηγαίνοντας από την αριστερή θα σκοτώνατε ένα γέρο και πηγαίνοντας από τη δεξιά θα σκοτώνατε ένα νέο. Ποια διαδρομή θα διαλέγατε;



Ότι άλλο μου στείλουν θα το συμπληρώσω εδώ...

Όποιος πέρσι έδινε στο Β στάδιο της ΕΣΔΔΑ ας μου στείλει με μήνυμα mylonalin@yahoo.gr τι ερωτήσεις του έθεσαν ώστε να βοηθηθούν και οι φετινοί υποψήφιοι και να προετοιμαστούν καλύτερα.

Ευχαριστώ εκ των προτέρων!!!! και καλή προετοιμασία σε όλους!!!

 

 

Παρασκευή, 27 Ιανουαρίου 2017

ΣΗΜΕΡΑ ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΟΥ 25ου ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΟΥ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ ΕΣΔΔΑ 2016!

Περιμένουμε με αγωνία μεγάλη τα αποτελέσματα του 25ου Εισαγωγικού Διαγωνισμού ΕΣΔΔΑ 2016 και έχει ειπωθεί σε άλλη πηγή: http://dictyo.gr/index.php/categories/item/40699-oi-42-283-nees-proslipseis-monimon-kai-epoxikon-pou-tha-ginoun-to-2017, ότι έχει ήδη εγκριθεί και ο 26ος Εισαγωγικός Διαγωνισμός ΕΣΔΔΑ 2017 με πάλι 160 θέσεις!

Εύχομαι σε όλους καλά αποτελέσματα και αν δεν περάσουμε...δεν βάζουμε τα κεφάλια κάτω αλλά συνεχίζουμε ακάθεκτοι προς τον στόχο που βάλαμε.

Έχουν ήδη φτιάξει στην ιστοσελίδα της ΕΚΔΔΑ το πλαίσιο όπου θα αναρτηθούν τα αποτελέσματα του Α σταδίου τα οποία τα περιμένουμε γύρω στις πέντε, και σίγουρα μετά τη λήξη του ωραρίου των εργαζομένων στη σχολή. Καλή επιτυχία και πάλι!!!!!


ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΘΑ ΒΑΛΩ ΚΑΙ ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΣΕ PDF!!!


 

Τρίτη, 27 Δεκεμβρίου 2016

ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟΥ (ΚΑΤΑΤΑΚΤΗΡΙΕΣ ΝΟΜΙΚΗΣ ΑΘΗΝΩΝ 2016/2017)







Σύγκριση βουλής και κυβέρνησης (γενική θεωρία, ισχύον ελληνικό δίκαιο, ιστορικά παραδείγματα).



ΑΠΑΝΤΗΣΗ



Προκειμένου να εξασφαλιστεί η φιλελεύθερη δημοκρατία και να γίνονται σεβαστά τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν επαρκεί το αντιπροσωπευτικό σύστημα, αλλά είναι επιπλέον απαραίτητος ο χωρισμός των εξουσιών ο οποίος προλαμβάνει τις καταχρήσεις στο αντιπροσωπευτικό σύστημα. 



Ο χωρισμός των εξουσιών συνεπάγεται ότι ο λαός ή το έθνος είναι συνάμα αόρατος και παρών. Αφ΄ενός δεν δρα παρά μόνο με το αντιπροσωπευτικό σώμα και αφετέρου υπενθυμίζει στα άλλα κρατικά όργανα ότι δρουν για δικό του λογαριασμό και δεν μπορούν να εγκαταλείψουν την αρμοδιότητά τους που δεν είναι ιδιοκτησία τους. 



Η αρχή του χωρισμού των εξουσιών απαγορεύει τη σώρευση, άμεση ή έμμεση, όλων των κρατικών αρμοδιότητων στο ίδιο όργανο. Το καθοριστικό στοιχείο δεν είναι η ουσιαστική διάκριση των διοφόρων αρμοδιότητων  αλλά η κατανομή τους σε διαφορετικά όργανα. Παραδοσιακά η κρατική εξουσία χωρίζεται σε τρεις ομάδες οργάνων που απαοτελούν την τη νομοθετική (Βουλή), την εκτελεστική (κυβέρνηση, Πρόεδρος της Δημοκρατίας, διοίκηση) και τη δικαστική εξουσία.



Τα κράτη που έχουν αντιπροσωπευτικό σύστημα υιοθετούν τον χωρισμό των εξουσιών κατά ποικίλους τρόπους. Η συστηματική σχέση αφενός των ανωτέρων οργάνων της εκτελεστικής εξουσίας (ΠτΔ, Κυβέρνηση) και αφετέρου της νομοθετικής αποτελούν το κυβερνητικό σύστημα του κάθε κράτους. 



Σύμφωνα με την επιστήμη 3 τύποι κυβερνητικών συστημάτων υπάρχουν, το κοινοβουλευτικό, το προεδρικό, και το σύστημα κυβερνώσης Βουλής. Κριτήριο είναι ο βαθμός του χωρισμού των εξουσιών, το κοινοβουλευτικό σύστημα υιοθετεί ήπιο χωρισμό των εξουσιών, το προεδρικό αυστηρό και το σύστημα κυβερνώσης βουλής πολύ χαλαρό χωρισμό των εξουσιών.



Στην Ελλάδα ισχύει κοινοβουλευτικό σύστημα όπου υπάρχει η τριγωνική κοινοβουλευτική σχέση ανάμεσα σε τρία ανώτερα όργανα του κράτους, τον αρχηγό του κράτους, τη βουλή και την Κυβέρνηση. Η κοινοβουλευτική σχέση έχει ως ουσιαστικό περιεχόμενο την αμοιβαία εξάρτηση της κυβέρνησης και της βουλής.



Η βουλή είναι άμεσο συλλογικό όργανο του κράτους, απολαμβάνει το τεκμήριο της αρμοδιότητας, αποτελεί το κανονικό ή τακτικό νομοθετικό όργανο και ψηφίζει τους νόμους και δρα αυτοτελώς (με μόνη εξαίρεση το νομοθετικό δημοψήφισμα).  Τη βουλή συγκροτούν οι βουλευτές τους οποίους αναδεικνύει ο λαός με εκλογές. Ο βουλευτής δεν εκφράζει ποτέ μόνος του την κρατική βούληση, αλλά συμπράττει στις εργασίες της βουλής. 


Οι κύριες αρμοδιότητες της βουλής είναι 2, να ψηφίζει τους νόμους και τον προϋπολογισμό του κράτους και να ελέγχει την κυβέρνηση και διαμέσου των υπουργών όλη την εκτελεστική εξουσία. Εφόσον όμως ένα πειθαρχημένο κόμμα ελέγχει την πλειοψηφία των εδρών και αναδεικνύει την κυβέρνηση η ισορροπία αλλάζει. Ο ίδιος πόλος πραγματικής εξουσίας καταλαμβάνει και την βουλή και την κυβέρνηση με αποτέλεσμα η βουλή να ψηφίζει με ελάχιστες τροποποιήσεις οποιοδήποτε νομοσχέδιο της προτείνουν οι υπουργοί. 


Από τη σκοπιά όμως του συνταγματικού δικαίου η βουλή νομιμοποιεί την κυβέρνηση και τον πρωθυπουργό, εντάσσει στους θεσμούς την αμφισβήτηση, την οποία μετατρέπει σε αντιπολίτευση και ανάγει σε εναλλακτική κυβέρνηση, εξασφαλίζει δημοσιότητα στην προπαρασκευή των ανώτερων κανόνων δικαίου και είναι ο μόνος τόπος όπου οι υπουργοί  αντιμετωπίζουν πραγματικά αντίλογο.


Αναλυτικά οι αρμοδιότητες της βουλής είναι η ψήφιση των νόμων (στους οποίους περιλαμβάνονται και όσοι αφορούν την κύρωση διεθνών συνθηκών ή την παροχή αμνηστίας ) του προϋπολογισμού, απολογισμού και γενικού ισολογισμού του κράτους, των αποφάσεων για την κατάσταση πολιορκίας, των αποφάσεων για την προκήρυξη δημοψηφίσματος  και των προγραμμάτων οικονομικής και κοινωνικής αναπτύξεως, η αναθεώρηση του Συντάγματος, η άσκηση της αυτονομίας της (ψήφιση Κανονισμού και δικού της προϋπολογισμού και απολογισμού, συγκατάθεση για αναστολή των εργασιών της  περισσότερο από 30 ημέρες, εκλογή προεδρείου κ.λπ), η εκλογή του ΠτΔ, η άσκηση ποινικής δίωξης κατά υπουργών και ΠτΔ, η συγκατάθεση σε απονομή χάριτος σε υπουργό, η διαπίστωση της αδυναμίας του προέδρου και του Πρωθυπουργού να ασκήσουν τα καθήκοντα τους, η παροχή άδειας για ποινική δίωξη βουλευτή και η άσκηση του κοινοβουλευτικού ελέγχου στον οποίο συμπεριλαμβάνεται η έκφραση εμπιστοσύνης ή δυσπιστίας στην κυβέρνηση.


Η Ολομέλεια της Βουλής αποτελείται από το σύνολο των Βουλευτών, οι οποίοι εκλέγονται στις βουλευτικές εκλογές. Οι εκλογές διεξάγονται κάθε τέσσερα χρόνια, εκτός αν η Βουλή διαλυθεί νωρίτερα. Το χρονικό διάστημα μεταξύ δύο εκλογικών αναμετρήσεων αποτελεί μία «Βουλευτική Περίοδο». Οι Βουλευτικές Περίοδοι αριθμούνται σε συνεχή σειρά από το 1974 και με ελληνική αρίθμηση.

Κατά τη διάρκεια της Βουλευτικής Περιόδου, η Βουλή συνέρχεται σε τακτικές Συνόδους (από το Σύνταγμα προβλέπεται και η σύγκληση της Βουλής σε έκτακτες και ειδικές Συνόδους). Η Ολομέλεια της Βουλής συνέρχεται σε τακτική Σύνοδο την πρώτη Δευτέρα του Οκτωβρίου κάθε έτους. Η διάρκεια της τακτικής Συνόδου δε μπορεί να είναι μικρότερη των πέντε μηνών. Σε τακτική Σύνοδο συγκαλείται η Ολομέλεια της Βουλής μέσα σε τριάντα ημέρες από τη διεξαγωγή των βουλευτικών εκλογών. Η Ολομέλεια της Βουλής ασκεί κατεξοχήν τις αρμοδιότητες του νομοθετικού έργου και του κοινοβουλευτικού ελέγχου. Κατά τη διάρκεια της διακοπής των εργασιών της Βουλής, δηλαδή κατά το χρονικό διάστημα μεταξύ δύο Συνόδων, μέρος του Νομοθετικού Έργου αλλά και του Κοινοβουλευτικού Ελέγχου ασκείται από τις συνθέσεις του Τμήματος Διακοπής των Εργασιών της Βουλής. Υπάρχουν τρεις διαδοχικές συνθέσεις του Τμήματος Διακοπής κάθε χρόνο κατά τη διάρκεια των θερινών διακοπών και κάθε μία αποτελείται από το 1/3 του όλου αριθμού των Βουλευτών. Στο Τμήμα Διακοπής των Εργασιών της Βουλής μετέχει το ένα τρίτο του όλου αριθμού των Βουλευτών. Η σύνθεσή του αλλάζει περιοδικά, με τρόπο που να εξασφαλίζει την ισόχρονη, κατά το δυνατό, συμμετοχή σε αυτό όλων των Βουλευτών.


Η Ολομέλεια της Βουλής αποφασίζει με την απόλυτη πλειοψηφία των παρόντων μελών της, η οποία δεν μπορεί να είναι μικρότερη από το 1/4 του όλου αριθμού των Βουλευτών (75 βουλευτές). Οι περιπτώσεις που απαιτούν ειδική πλειοψηφία αναφέρονται στο Σύνταγμα και τον Κανονισμό της Βουλής. Η νομοθετική λειτουργία, δηλαδή η ψήφιση των νομοσχεδίων και των προτάσεων νόμου και ο κοινοβουλευτικός έλεγχος προς την Κυβέρνηση, αποτελούν τον πυρήνα του κοινοβουλευτικού έργου. Τη νομοθετική πρωτοβουλία έχει είτε η Κυβέρνηση, δηλαδή ένας ή περισσότεροι Υπουργοί της, είτε οι Βουλευτές, ατομικά ή συλλογικά. Οι Υπουργοί καταθέτουν στη Βουλή τα νομοσχέδια (ή σχέδια νόμου), τροπολογίες και προσθήκες. Αντίστοιχα, οι Βουλευτές καταθέτουν στη Βουλή προτάσεις νόμων, τροπολογίες και προσθήκες, υπό τις προϋποθέσεις που ορίζει το Σύνταγμα για την υποβολή τους.


Η Κυβέρνηση υπόκειται στον έλεγχο της Βουλής, όπως προβλέπεται στο Σύνταγμα και τον Κανονισμό της Βουλής. Η Κυβέρνηση οφείλει να έχει την εμπιστοσύνη της Βουλής (καθ΄όλη τη διάρκεια του βίου της). Έτσι, υποχρεωτικά κάθε φορά που σχηματίζεται νέα Κυβέρνηση (μετά από βουλευτικές εκλογές ή μετά από παραίτηση της προηγούμενης), οφείλει να εμφανίζεται ενώπιον της Βουλής και να ζητά ψήφο εμπιστοσύνης. 


Η Κυβέρνηση έχει τη δυνατότητα και όποτε άλλοτε θελήσει κατά τη διάρκεια της βουλευτικής περιόδου να ζητήσει από τη Βουλή ψήφο εμπιστοσύνης. Αντίστοιχα, από την ίδια τη Βουλή μπορεί να υποβληθεί πρόταση δυσπιστίας, δηλαδή να αμφισβητηθεί η εμπιστοσύνη της Βουλής προς την Κυβέρνηση. Η πρόταση δυσπιστίας πρέπει να είναι υπογεγραμμένη από 50 τουλάχιστον Βουλευτές (το ένα έκτο του όλου αριθμού) και να αναφέρει σαφώς τα θέματα για τα οποία θα διεξαχθεί η συζήτηση. Για να γίνει δεκτή η πρόταση δυσπιστίας, δηλαδή για να αποδειχθεί ότι η Κυβέρνηση δεν διαθέτει πλέον την εμπιστοσύνη της Βουλής, πρέπει να υπερψηφιστεί από την απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού των Βουλευτών, δηλαδή από 151 Βουλευτές. Πρόταση δυσπιστίας μπορεί να υποβληθεί μόνο μετά από πάροδο εξαμήνου αφότου η Βουλή απέρριψε πρόταση δυσπιστίας. Κατ' εξαίρεση μπορεί να υποβληθεί πρόταση δυσπιστίας και πριν από την πάροδο εξαμήνου, αν είναι υπογεγραμμένη από την πλειοψηφία του όλου αριθμού των βουλευτών. 


Η πρόταση δυσπιστίας δεν είναι το μόνο μέσο ελέγχου της Κυβέρνησης από τη Βουλή. Το Σύνταγμα και, κυρίως, ο Κανονισμός της Βουλής προβλέπουν και άλλα μέσα άσκησης του Κοινοβουλευτικού ελέγχου. Με αυτά, είτε ζητούνται πληροφορίες και διευκρινίσεις από την Κυβέρνηση, είτε ασκείται έλεγχος για την πολιτική της σε έναν ορισμένο τομέα για πράξεις ή παραλείψεις της. Τα μέσα κοινοβουλευτικού ελέγχου χωρίς κύρωση είναι οι αναφορές, οι ερωτήσεις, οι επίκαιρες ερωτήσεις, οι επερωτήσεις, οι επίκαιρες επερωτήσεις, η ώρα του πρωθυπουργού, οι αιτήσεις κατάθεσης εγγράφων, ο έλεγχος επί των ανεξάρτητων αρχών και οι προ ημερησίας διατάξεως συζητήσεις.


1) Αναφορές: Οι πολίτες, μεμονωμένα ή συλλογικά, μπορούν να απευθύνουν εγγράφως και επωνύμως παράπονα ή αιτήματα στη Βουλή. Oι Boυλευτές πoυ επιθυμoύν να υιoθετήσoυν αναφoρά την πρoσυπoγράφoυν κατά την κατάθεσή της ή τo δηλώνoυν κατά την ανακoίνωσή της στη Boυλή. Ο Υπουργός είναι υποχρεωμένος να απαντήσει εγγράφως εντός 25 ημερών στην αναφορά την οποία έχει υιοθετήσει Βουλευτής.


2) Ερωτήσεις: Οι Βουλευτές μπορούν να απευθύνουν εγγράφως στους Υπουργούς ερωτήσεις για οποιαδήποτε δημόσια υπόθεση. Οι ερωτήσεις αυτές αποσκοπούν στην ενημέρωση της Βουλής σχετικά με την υπόθεση αυτή. Οι Υπουργοί οφείλουν να απαντούν εγγράφως εντός 25 ημερών.



3) Επίκαιρες ερωτήσεις: Κάθε Βουλευτής έχει δικαίωμα, για θέματα που άπτονται της άμεσης επικαιρότητας, να υποβάλει γραπτές επίκαιρες ερωτήσεις προς τον Πρωθυπουργό ή τους Υπουργούς, οι οποίοι απαντούν προφορικά. Επίκαιρες ερωτήσεις συζητούνται στην Ολομέλεια αλλά και στο Τμήμα Διακοπής των Εργασιών της Βουλής στην πρώτη και τρίτη σύνθεσή του.



4) Οι επερωτήσεις: Οι επερωτήσεις αποσκοπούν στον έλεγχο της Κυβέρνησης για πράξεις ή παραλείψεις της. Οι επερωτήσεις συζητούνται στην Ολομέλεια της Βουλής. Εάν υπάρχουν περισσότερες επερωτήσεις για το ίδιο θέμα, η Βουλή μπορεί να αποφασίσει την ταυτόχρονη συζήτησή τους ή ακόμη και γενίκευση της συζήτησης.



5) Οι επίκαιρες επερωτήσεις: Για θέματα της άμεσης επικαιρότητας οι Βουλευτές έχουν το δικαίωμα να υποβάλουν επίκαιρες επερωτήσεις. Οι επίκαιρες επερωτήσεις συζητούνται στην Ολομέλεια αλλά και στο Τμήμα Διακοπής των Εργασιών της Βουλής στην πρώτη και τρίτη σύνθεσή του. Η διαδικασία συζήτησης που προβλέπει ο Κανονισμός για τις επερωτήσεις εφαρμόζεται και στις επίκαιρες επερωτήσεις.



6) Η ώρα του Πρωθυπουργού: Ο Πρωθυπουργός μία φορά την εβδομάδα απαντά σε δύο τουλάχιστον επίκαιρες ερωτήσεις, που απευθύνονται στον ίδιο. Στη συζήτηση που διεξάγεται στην Ολομέλεια της Βουλής λαμβάνουν το λόγο ο Πρωθυπουργός και ο Βουλευτής που έχει υποβάλει την επίκαιρη ερώτηση, ο οποίος την αναπτύσσει προφορικά σε 2 λεπτά. Οι περισσότερες επίκαιρες ερωτήσεις υποβάλλονται από τους Προέδρους των Κοινοβουλευτικών ομάδων, αλλά και οι Βουλευτές έχουν τη δυνατότητα να απευθύνουν επίκαιρες ερωτήσεις προς τον Πρωθυπουργό. Εάν το θέμα της επίκαιρης ερώτησης που απευθύνεται στον Πρωθυπουργό είναι της αποκλειστικής αρμοδιότητας Υπουργού, τότε μπορεί να απαντήσει ο αρμόδιος Υπουργός.



7) Οι αιτήσεις κατάθεσης εγγράφων: Οι Βουλευτές έχουν το δικαίωμα να ζητούν εγγράφως από τους Υπουργούς την κατάθεση εγγράφων σχετικών με κάποια δημόσια υπόθεση. Ο Υπουργός οφείλει να αποστείλει στη Βουλή εντός 30 ημερών τα ζητούμενα έγγραφα. Ωστόσο δεν κατατίθενται έγγραφα που αφορούν διπλωματικό, στρατιωτικό ή σχετικό με την ασφάλεια του Κράτους ζήτημα.



8) Ο έλεγχος επί των ανεξάρτητων αρχών: Κάθε Ανεξάρτητη Αρχή υποβάλλει στον Πρόεδρο της Βουλής μέχρι την 31η Μαρτίου κάθε έτους έκθεση για τα πεπραγμένα της κατά το προηγούμενο έτος. Η έκθεση διαβιβάζεται είτε στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας, είτε στην αρμόδια Διαρκή Επιτροπή ή σε άλλη συνιστώμενη επιτροπή, οι οποίες υποβάλλουν τα πορίσματα των συζητήσεών τους στον Πρόεδρο της Βουλής. Ο Πρόεδρος τα υποβάλλει στην Κυβέρνηση και στην ελεγχόμενη αρχή. Επί των πορισμάτων μπορεί να διεξαχθεί συζήτηση στην Ολομέλεια της Βουλής χωρίς τη διεξαγωγή ψηφοφορίας.



9) Οι συζητήσεις προ ημερησίας διατάξεως: Αφορούν εθνικά θέματα ή θέματα γενικότερου ενδιαφέροντος και διεξάγονται σε επίπεδο Αρχηγών Κομμάτων. Σε αυτές τις συζητήσεις ομιλούν ο Πρωθυπουργός, οι Πρόεδροι των Κοινοβουλευτικών Ομάδων καθώς και ένας ή δύο Υπουργοί.

Σε κάθε σύνοδο, διεξάγονται υποχρεωτικά επτά  συζητήσεις εκ των οποίων μία αποτελεί δικαίωμα της Κυβέρνησης, μία του Προέδρου της Βουλής και οι άλλες πέντε της Αντιπολίτευσης.

Τόσο στις Διαρκείς Επιτροπές όσο και στην Ολομέλεια μπορεί, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, να διεξάγονται με πρωτοβουλία Βουλευτών συζητήσεις για θέματα γενικότερης σημασίας ή ενδιαφέροντος. Επιπλέον, για την έγκαιρη και υπεύθυνη πληροφόρηση της Βουλής ο Πρωθυπουργός μπορεί να ζητήσει να κάνει ανακοινώσεις ή δηλώσεις στη Βουλή για οποιαδήποτε σοβαρή δημόσια υπόθεση. Στην περίπτωση αυτή διεξάγεται σύντομη συζήτηση, στην οποία συμμετέχουν οι Πρόεδροι των Κοινοβουλευτικών Ομάδων.



Επίσης, οι Υπουργοί ενημερώνουν τη Βουλή για σοβαρά θέματα της αρμοδιότητάς τους. Παράλληλα η Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας, μπορεί να καλεί σε ακρόαση λειτουργούς του κράτους, καθώς και οποιοδήποτε δημόσιο πρόσωπο για θέματα που αφορούν στη λειτουργία των θεσμών και της διαφάνειας, η προσέλευση των οποίων είναι υποχρεωτική. Η επιτροπή μπορεί να καλεί σε ακρόαση τον πρόεδρο και τους αντιπροέδρους του Συμβουλίου της Επικρατείας, του Αρείου Πάγου και του Ελεγκτικού Συνεδρίου, τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, τον γενικό επίτροπο της Επικρατείας του Ελεγκτικού Συνεδρίου και τον γενικό επίτροπο των διοικητικών δικαστηρίων για θέματα που αφορούν σε λειτουργικά ζητήματα της δικαιοσύνης προς το σκοπό της ενίσχυσης της διαφάνειας. Η επιτροπή έχει την εξουσία συλλογής πληροφοριών και εγγράφων και την εξουσία κλήσης και εξέτασης προσώπων. Η επιτροπή στο τέλος κάθε συνόδου υποβάλλει έκθεση στην Ολομέλεια της Βουλής, η οποία καταχωρίζεται στα πρακτικά και για την οποία γίνεται συζήτηση στην Ολομέλεια σε ειδική συνεδρίαση, χωρίς διεξαγωγή ψηφοφορίας.



Η Κυβέρνηση  είναι άμεσο συλλογικό όργανο, από νομική άποψη το ανώτατο όργανο της εκτελεστικής εξουσίας μετά τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, από ουσιαστική άποψη όμως το κύριο όργανο για τη διακυβέρνηση του κράτους διότι ο ΠτΔ δεν συμμετέχει στη λήψη αποφάσεων για τη χάραξη πολιτικής. 

Είναι άμεσο όργανο διότι καθορίζει τη γενική πολιτική της χώρας και επειδή το δικαίωμα της να προτείνει διάλυση της βουλής με προεδρικό διάταγμα της εξασφαλίζει ανεξαρτησία. Κατά το Σύνταγμα, η διάλυση με κυβερνητική πρόταση γίνεται για ανανέωση της λαϊκής εντολής προς το αντιπροσωπευτικό όργανο προκειμένου να αντιμετωπιστεί εθνικό θέμα εξαιρετικής σημασίας. Την πρωτοβουλία μπορεί να την έχει μόνο Κυβέρνηση που έχει λάβει ψήφο εμπιστοσύνης. Δεν την έχει ούτε η Κυβέρνηση που δεν έχει ακόμη λάβει ψήφο εμπιστοσύνης, ούτε Κυβέρνηση που καταψηφίστηκε στη βουλή, ούτε Κυβέρνηση εναντίον της οποίας εκκρεμεί πρόταση δυσπιστίας (δηλαδή το πολύ για 5 ημέρες). Με την πρώτη ήδη διάλυση της βουλής το 1977 υπό το ισχύον Σύνταγμα διαμορφώθηκε συνθήκη του πολιτεύματος κατά την οποία η Κυβέρνηση, μπορεί κάθε στιγμή να προκαλέσει διάλυση της βουλής με προεδρικό διάταγμα.


Υπό στενή έννοια σύμφωνα με άρθρο 81 παρ. 1 εδ α Σ την κυβέρνηση αποτελούν το υπουργικό συμβούλιο που απαρτίζεται από τον πρωθυπουργό, τους υπουργούς και τους αντιπροέδρους. Υπό ευρεία έννοια περιλαμβάνει και τους αναπληρωτές υπουργούς, τους υπουργούς χωρίς χαρτοφυλάκιο (επικρατείας) και τους υφυπουργούς (αν το προβλέπει ο νόμος μπορεί να είναι και μέλη του υπουργικού συμβουλίου).


Τα υπουργεία ιδρύονται με νόμο, σε κάθε υπουργείο υπάρχει ένας υπουργός, νόμος προβλέπει τις θέσεις αναπληρωτών υπουργών, επικρατείας και υφυπουργών (οι θέσεις αυτές μπορούν να συνιστώνται και να καταργούνται με απόφαση του πρωθυπουργού). Οι υπουργοί δεν είναι ιεραρχικώς προϊστάμενοι των υφυπουργών, διότι δεν τους ασκούν ιεραρχικό έλεγχο,απλά τους εποπτεύουν και συντονίζουν τις ενέργειές τους. Σύμφωνα με άρθρο 83 Σ κάθε υπουργός ασκεί τις αρμοδιότητες που ορίζει ο νόμος, οι επικρατείας ασκούν όσες αρμοδιότητες τους αναθέτει ο πρωθυπουργός με απόφασή του, οι υφυπουργοί ασκούν τις αρμοδιότητες που τους αναθέτουν με κοινή απόφαση ο πρωθυπουργός και ο οικείος υπουργός (μονομερώς ο οικείος υπουργός ούτε προσθέτει ούτε αφαιρεί αρμοδιότητες).


Σύμφωνα με άρθρο 81 -παρ. 1 εδ γ Σ ο πρόεδρος της κυβέρνησης μπορεί να διορίσει όσους αντιπροέδρους θέλει από τους υπουργούς του, αν δεν υπάρχει αντιπρόεδρος ο πρωθυπουργός ορίζει έναν από τους υπουργούς του ως προσωρινό αναπληρωτή του όταν παρουσιάζεται ανάγκη (άρθρο 81 -παρ. 5 Σ). Τις αρμοδιότητες των αντιπροέδρων ορίζει ο πρωθυπουργός με απόφασή του ή ο νόμος.


Η ισχύουσα νομοθεσία προβλέπει και ορισμένα άλλα συλλογικά κυβερνητικά όργανα, τα κυριότερα είναι η κυβερνητική επιτροπή (το λεγόμενο μικρό υπουργικό συμβούλιο, μετέχουν ο πρωθυπουργός και οι κυριότεροι υπουργοί, λαμβάνουν μέτρα για την εφαρμογή της κυβερνητικής πολιτικής), το κυβερνητικό συμβούλιο εξωτερικών και άμυνας (ΚΥΣΕΑ, διαμορφώνει πολιτική σε θέματα εθνικής άμυνας και ασφάλειας, σε πολεμική περίοδο μετονομάζεται σε πολεμικό συμβούλιο) και η επιτροπή οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής (λαμβάνει μέτρα για την εφαρμογή του οικονομικού κυβερνητικού προγράμματος κ.λπ.).


Η κυβέρνηση καθορίζει και κατευθύνει τη γενική πολιτική της χώρας (αφορά την "Κυβερνητική πολιτική" και το ''οικονομικό πρόγραμμα της Κυβέρνησης") σύμφωνα με το Σύνταγμα και τους νόμους (άρθρο 82 παρ. Ι Σ), για αυτό διαθέτει τη νομοθετική πρωτοβουλία (άρθρο 73 παρ. 1 Σ) όπως τη διαθέτουν και τα μέλη του νομοθετικού οργάνου.


Επίσης αρμοδιότητες του υπουργικού συμβουλίου είναι να αποφασίζει για πολιτικά θέματα γενικότερης σημασίας, να αποφασίζει για κάθε θέμα αρμοδιότητας άλλων συλλογικών Κυβερνητικών οργάνων ή ενός ή περισσοτέρων υπουργών, να προτείνει την έκδοση πράξεων νομοθετικού περιεχομένου (πνπ) και όσων διαταγμάτων εκδίδονται με πρότασή του κ.λπ. Στην έκδοση πνπ το υπουργικό συμβούλιο ενεργεί ως μέλος σύνθετου εξαιρετικού νομοθετικού οργάνου, ενώ στην έκδοση διατάγματος στην κατάσταση ανάγκης ή πολιορκίας ενεργεί ως μέλος εξαιρετικού οργάνου αρμοδίου να θεσπίζει συνταγματικούς κανόνες (άρθρα 44 παρ. 1 & 48 παρ. 2 Σ).


Σύμφωνα με συνθήκη του πολιτεύματος ο πρωθυπουργός και οι υπουργοί πρέπει να ενημερώνουν τον ΠτΔ για πολιτικά θέματα και για την εσωτερική και εξωτερική κατάσταση. Ο ΠτΔ μόνο εμπιστευτικά μπορεί να διατυπώνει τη γνώμη του προς την Κυβέρνηση, που δεν δεσμεύεται.


Μέσα στη Κυβέρνηση δεσπόζει ο πρόεδρος της Κυβέρνησης (πρωθυπουργός) που χαρακτηρίζεται ως ο primus solus. Τον διορίζει ο ΠτΔ αλλά δεν μπορεί ποτέ να τον παύσει. Αντίθετα με πρόταση του πρωθυπουργού ο ΠτΔ διορίζει και παύει όλα τα λοιπά μέλη της Κυβέρνησης και τους υφυπουργούς (άρθρο 37 παρ. 1 Σ). Η σύνθεση του υπουργικού συμβουλίου είναι στην απόλυτη διακριτική ευχέρεια του πρωθυπουργού και οι υπουργοί παραμένουν στη θέση τους όσο επιθυμεί ο πρωθυπουργός. Κάθε πρωθυπουργός σχηματίζει τη δική του Κυβέρνηση που πρέπει να εμφανισθεί στη βουλή να ζητήσει πρόταση εμπιστοσύνης (άρθρο 84 παρ. 1 εδ β Σ). Πάντοτε η παραίτηση του πρωθυπουργού σημαίνει παραίτηση ολόκληρης της Κυβέρνησης ενώ η παραίτηση όλων των υπουργών εκτός του πρωθυπουργού δεν είναι παραίτηση όλης της Κυβέρνησης. Ο πρωθυπουργός προεδρεύει στο υπουργικό συμβούλιο, την Κυβερνητική επιτροπή και το ΚΥΣΕΑ.


Σύμφωνα με το άρθρο 82 παρ. 2 Σ ο πρωθυπουργός εξασφαλίζει την ενότητα της Κυβέρνησης και κατευθύνει τις ενέργειές της καθώς και των δημόσιων υπηρεσιών σε εφαρμογή της Κυβερνητικής πολιτικής μέσα στο πλαίσιο των νόμων. Όταν το πολίτευμα λειτουργεί ομαλά, άρνηση υπουργού να συμμορφωθεί και προς την πλέον ασήμαντη υπόδειξη του πρωθυπουργού δεν νοείται. Είτε ο υπουργός παραιτείται είτε ο πρωθυπουργός τον παύει με προεδρικό διάταγμα


Ο πρωθυπουργός έχει πολιτική ευθύνη για οποιαδήποτε ανεπάρκεια του κρατικού μηχανισμού διότι διαμέσου του υπουργικού συμβουλίου όποτε θέλει μπορεί να ελέγξει αποτελεσματικότατα όλη την εκτελεστική εξουσία. Η κυβέρνηση αποτελεί ενιαία νοµική και πολιτική οντότητα µέσα στο κοινοβουλευτικό σύστημα. είναι συλλογικό όργανο υπεύθυνο ενώπιον της βουλής. Όλοι οι υπουργοί που ο καθένας τους έχει διαφορετικές αρμοδιότητες, εφαρμόζουν την ίδια κυβερνητική πολιτική και οφείλουν τη θέση τους στον πρωθυπουργό. Σύµφωνα µε το άρθρο 85 εδ α Σ είναι συλλογικώς υπεύθυνη για τη γενική πολιτική της κυβέρνησης και η υπουργική αλληλεγγύη τους επιβάλλει να µην ασκούν ο ένας στον άλλο δηµόσια κριτική διότι κάτι τέτοιο σηµαίνει κριτική προς τον πρωθυπουργό. Όταν ένας υπουργός δεν τηρεί υπουργική αλληλεγγύη, κανονικά παύεται.


Αλλά και πρόταση δυσπιστίας εναντίον µεµονωµένου υπουργού συσπειρώνει γύρω του όλη τη κυβέρνηση και μετατρέπεται σε πρόταση δυσπιστίας εναντίον ολόκληρης της κυβέρνησης, αν η βουλή τελικά τον αποδοκιμάσει ο πρωθυπουργός οδηγείται σε παραίτηση της κυβέρνησης. Η υπουργική αλληλεγγύη εξασφαλίζει την πολιτική ενότητα στην κορυφή της εκτελεστικής εξουσίας.


Ιστορικά παραδείγματα:

Ως οργανωτική αρχή του πολιτεύματος, η διάκριση των εξουσιών απαντά σε όλα τα ελληνικά συντάγματα. Στο Σύνταγμα δε της Τροιζήνας του 1827, το οποίο είχε ως πρότυπό του το Σύνταγμα των ΗΠΑ, όπω και το "Ηγεμονικό" περιέχεται ρητή μνεία της αρχής της διάκρισης των εξουσιών και, μάλιστα, υπό την ορολογία διαιρείται, η οποία παραπέμπει στην αριστοτελική διαίρεσιν των αρχών


Από την ανάγνωση των διατάξεων των ελληνικών συνταγμάτων καταδεικνύεται ότι η διάκριση των εξουσιών - με εξαίρεση το Σύνταγμα του 1827 και το "Ηγεμονικό" Σύνταγμα του 1832 που δεν εφαρμόστηκαν δεν είναι αυστηρή αλλά σχετική ή χαλαρή. Έτσι, η χαλαρή διάκριση των εξουσιών αποτελεί χαρακτηριστικό του μοναρχικού Συντάγματος του 1844,  κατά το οποίο ο βασιλιάς συμμετείχε στην άσκηση της νομοθετικής εξουσίας άμεσα μεν με νομοθετική πρωτοβουλία και την κύρωση των νόμων, έμμεσα δε, διορίζοντας ελεύθερα τα μέλη της γερουσίας και διαλύοντας τη βουλή.


Εξ' άλλου το Σύνταγμα του 1864, που σημειώνει το πέρασμα από την μοναρχική στη δημοκρατική αρχή μέσω της καθιέρωσης της λαϊκής κυριαρχίας ως θεμελίου του πολιτεύματος, κατανέμει τη νομοθετική εξουσία μεταξύ βουλής και βασιλιά, στον οποίο απονέμει την εκτελεστική εξουσία ασκούμενη από τους υπουργούς, και ορίζει τις δικαστικές αποφάσεις εκτελούμενες στο όνομα του βασιλιά.


Κατά πανομοιότυπο τρόπο ορίζουν τη διάκριση των εξουσιών και τα δύο άλλα συντάγματα της βασιλευόμενης δημοκρατίας ( του 1911 και του 1952), το δε τελευταίο αναφέρεται ρητά στη μορφή του πολιτεύματος ως βασιλευόμενης δημοκρατίας. Το δημοκρατικό πολίτευμα του 1927 θεσπίζει τη νομοθτική εξουσία ως αμιγώς ασκούμενη από τη βουλή και τη Γερουσία, ενώ για την εκτελεστική εξουσία προβλέπει την άσκησή της από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας δια των υπεύθυνων υπουργών. Από την καθιέρωση, με την πρακτική της εφαρμογής του συντάγματος του 1864, του κοινοβουλευτικού συστήματος μέσω της εισαγωγής της αρχής της δεδηλωμένης και μέχρι σήμερα, η αρχή της διάκρισης των εξουσιών κατατάσσει το ελληνικό πολίτευμα στα πολιτεύματα χαλαρής διάκρισης των εξουσιών.


Καταληκτικά, η βουλή έναντι της κυβέρνησης μπορεί να της παρέχει ψήφο εμπιστοσύνης ή να αποσύρει την εμπιστοσύνη της από αυτή (κοινοβουλευτικός έλεγχος με κύρωση), να ασκεί κοινοβουλευτικό έλεγχο με τα υπόλοιπα μέσα τα οποία δεν περιλαμβάνουν κύρωση και έχει την αρμοδιότητα να κατηγορεί μέλη της κυβέρνησης ή όσους διετέλεσαν μέλη της όπως και τους υφυπουργούς σύμφωνα με τους νόμους για την ευθύνη υπουργών. Η κυβέρνηση από την άλλη μπορεί έχοντας λάβει ψήφο εμπιστοσύνης να προκαλέσει διάλυση της βουλής για ανανέωση της λαϊκής εντολής προκειμένου να αντιμετωπιστεί θέμα εξαιρετικής σημασίας και το ότι έχει παράλληλα προς τη βουλή την αρμοδιότητα πρότασης των νόμων. 


Το θέμα είναι αρκετά αόριστο και η απάντηση απαιτεί πολλά κομμάτια που είναι διασκορπισμένα στο βιβλίο του Παντελή (Εγχειρίδιο συνταγματικού δικαίου) ή του Μαυριά (Συνταγματικό Δίκαιο) τα οποία όμως δεν έπρεπε να είναι πολύ αναλυτικά καθώς έπρεπε να αναφερθούν πολλά πράγματα και ο χρόνος ήταν περιορισμένος.

Στα ιστορικά παραδείγματα αναφέρονται ενδεικτικά τα πιο σημαντικά χωρίς να σημαίνει ότι δεν μπορούν να προστεθούν κι άλλα.

Ελευθέριος Καρανίκας.

Για περισσότερες πληροφορίες πατήστε στο NOMOPOLIS εδώ!